Silivri Belediyesi

Eski Yunanca Selymbria veya Selybria (Yunanca:Σηλυ(μ)βρία) Silivri, tarihsel önemini doğal limanına ve önemli ticari yollar üzerindeki konumuna borçluydu. Körfezin doğusundaki 56 m yüksekliğindeki dik bir tepede kurulmuş Megara kolonisiydi ancak kazılar bunun bir Yunan kolonisi olmadan önce Trakya yerleşimi olduğunu gösterir.

Strabon'a göre şehrin adı şehrin mitolojik kurucusu Selus'un ismi ile Strabon'un Trak dilinde polis "bria" için kullanıldığını düşündüğü kelimenin birleşiminden oluşuyor. Ancak bu polis anlamına gelmiyordu ve başka bir anlamı vardı.

Selymbria, doktor Herodicus'un doğum yeridir ve MÖ 351'de Atinalı'ların müttefikiydi. MÖ 2. yüzyılın ikinci yarısına kadar özerkliğini koruyabilen kent, komşuları Bizantion ve Perinthos'un güçlenmesiyle sonraki yüzyıllarda onların kontrolüne geçti. Yerleşim, Roma İmparatorluğu'nun yönetimi altında bir köye dönüştü. 5. yüzyılın başlarında, Bizans imparatoru Arcadius'un (377-408) hükümdarlığı sırasında, karısı Aelia Eudoksia'dan sonra kentin adı resmi olarak Yunanca Eudoxiopolis (Εὐδοξιόπολις) olarak değiştirildi ancak bu isim devam etmedi. MS 805'te Bulgar Han Krum kasabayı yağmaladı.

9. yüzyılın sonlarında, Bizans İmparatorluğu'nun Sarazen korsanlarları ve Ruslar'ın saldırılarına maruz kaldığı dönemde İmparator III. Mihail, kalıntıları hala ayakta olan tepenin üzerine bir kale inşa etti.

Dördüncü Haçlı Seferi ve 1204'te Konstantinopolis'in Latin İmparatorluğu eline geçmesiyle, kale hızla art arda Latin İmparatorluğu, Bulgarlar ve yeniden Latin'lerin eline geçti ve nihayet 1247'de 1261'de Konstantinopolis'i yeniden ele geçirip imparatorluğu yeniden kurmayı başaran Bizans halefi İznik İmparatorluğu tarafından ele geçirildi.

1346'da Osmanlılar, İmparator VI. İoannis (1292–1383) tahtından hak iddia edenlerle müttefik oldu ve onlara rakibi V. İoannis (1332–1391) karşısında yardım ettiler. Aynı yıl Sultan Orhan Gazi, Selymbria'da VI. İoannis'in kızı Theodora ile evlendi.

Trakya'nın Uzun Surları olarak da bilinen Anastasius Suru, Bizans imparatoru I. Anastasius (491–518) tarafından 5. yüzyılda Konstantinopolis'in ek bir dış savunma sisteminin parçası olarak inşa edilmiş ve muhtemelen 7. yüzyıla kadar kullanılmıştır. Karmaşıklığı ve korunması açısından yalnızca İngiltere'deki Hadrian Duvarı ile karşılaştırılabilen tahkimat, Karadeniz kıyısından Trakya yarımadasını geçerek Silivri'nin batısında Marmara Denizi'ne kadar yaklaşık 56 km uzanır.

Silivri Kalepark, Silivri Kalesi içindeki şehir parkı,

Bizans kilisesi Saint Spyridon, 1920'lerde yıkılmadan önce şehrin en yüksek noktasındaydı. Turkish Embassy Letters (Türkçe: Türk Büyükelçiliği Mektupları)'nda anlatılmıştı.

Megaralılar tarafından kolonize edildikten sonra Selymbria (Eski Yunanca: Σηλυμβρία) ve çeşitli halleri kayda geçmiştir. Selybria, Selybrie, Salymbria, Salyprianos, Salambria ve Salamembria gibi, Selymbria'nın galat halleri görülmüştür. M.Ö. 675 yılında oikistes (οἰκιστής) Selys (Σηλύς) ve ekibi tarafından kolonize edildiği kabul edilir. Strabon'a göre "bria", Trak lisanında "şehir" anlamına gelmekteydi. Selymbria, mealen "Selys'in şehri" anlamına sahiptir. Mu/mi (μ) harfinin kaynaştırma harfi olduğu sanılmaktadır.

Oruç Bey Tarihi, Solakzade Tarihi ve Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde; Hazreti Süleyman'ın buyruğuyla harekete geçen Yanko bin Madyan'ın (Madyan oğlu Yanko), İstanbul'u kurduğu anlatılır. Solakzade Tarihi'ne göre Çorlu, Marmaraereğlisi ve Silivri'nin kuruluşu, İstanbul'u koruyacak kaleler olması amaçlanarak olmuştur. Evliya Çelebi, Silivri'yi kuran kişinin Silivrice veziri olduğunu söylemiştir.

Yaygın olmayan fikre göre, Luvi-Pelasg dillerinde "doyumsuz ay ışığı" anlamına gelen Sala ile "hisar" anlamına gelen bria birleşerek Salaumbria'yı oluşturur. Bu yer adı "Sala halkının hisarı" anlamını taşımaktadır.

Bizans imparatoru Arcadius'un hükümdarlığı (383-408) sırasında Selymbria adı, Arcadius'un eşi Eudoxia'yı onurlandırmak adına Eudoxioupolis (Εὐδοξιοὐπολις) olarak değiştirilmiştir. Bu yer adı daha sonrasında Selymbria'a çevrilmiştir.

İstanbul'un Avrupa Yakası'nın batı kısmında, 41 derece, 3 dakika kuzey paraleli ve 28 derece, 20 dakika doğu meridyenlerinin kesiştiği noktadadır.

Batısında Tekirdağ iline bağlı Çorlu ve Marmaraereğlisi ilçeleri, doğusunda İstanbul iline bağlı Büyükçekmece ilçesi, kuzeyinde İstanbul iline bağlı Çatalca ilçesi, kuzeybatıda Tekirdağ iline bağlı Çerkezköy ilçesi, güneyinde ise Marmara Denizi yer alır.

Marmara Denizi'ne kıyılarının uzunluğu yaklaşık 45 km olan ilçenin yüzölçümü yaklaşık 760 km²dir (tarım arazileriyle birlikte 860 km²).

Yedi beldesi ve 13 köy muhtarlığı bulunan ilçenin merkezi ise 22 mahalleye ayrılmıştır.

Söndürülen belde belediyeleri Büyük Çavuşlu, Büyükkılıçlı, Çanta, Çayırdere, Değirmenköy, Gümüşyaka, Kavaklı, Ortaköy ve Selimpaşa'dır.

İlçe toprakları genelde az eğimli arazilerdir. Silivri yöresinin içinde bulunduğu bölgedeki topoğrafya, hafif dalgalı düzlükler biçiminde, yüksekliği 60 metreyi geçmeyen tepeler şeklindedir. Söz konusu topoğrafya; güneyde deniz kıyısından başlamakta ve kuzeye doğru yavaş yavaş yükselmektedir. Doğuda, Muratçeşme bölgesindeki Keltepe ile Araptepe, başlıca engebeleri oluşturur.

İlçe sınırlarında çok önemli akarsu yatakları olmayıp Boğluca Deresi, Çanta Deresi, Gelevri Deresi, Karılar Deresi, Kova Deresi ve Tuzla Deresi gibi küçük çay ve dereler bulunmaktadır.

Özellikle, ilçenin yaz aylarında nüfusu 1 milyon civarına kadar yükselmektedir.

Silivri'den geçen İETT otobüs hatları aşağıdaki gibidir:

300B Büyükçavuşlu/Çeltik/Silivri - Tüyap Metrobüs

300B-1 Beyciler/Büyükçavuşlu/Çeltik/Silivri - Tüyap Metrobüs

300B-2 Beyciler/Büyükçavuşlu/Çeltik - Silivri Otogar

300C-1 Tüyap Metrobüs - Kumburgaz Okullar Bölgesi - Silivri/Çanta

300D Değirmenköy/Silivri - Tüyap Metrobüs

300D-1 Tüyap Metrobüs - Kumburgaz Okullar Bölgesi - Silivri/Değirmenköy

300M Silivri/Kavaklı/Ortaköy - Tüyap Metrobüs

300M-1 Silivri TOKİ - Silivri/Kavaklı/Ortaköy-Tüyap Metrobüs

303A-2 Silivri Kiptaş 3-4/Silivri - Haramidere Metrobüs

303A-3 Silivri Kiptaş 3-4/Silivri - Avcılar Metrobüs

303B Marmara Cezaevi/Silivri - Esenler Otogar

303 Silivri-Yenibosna Metro Hattı 4 Eylül 2021 tarihi itibarıyla kapatıldı. Yolcular, yeni açılan 303A Silivri – Avcılar Metrobüs hattına yönlendirildi.

300S Marmara Cezaevi/Silivri - Tüyap Metrobüs hattı 01 Ağustos 2025 tarihi itibariyla kapatıldı. Yolcular, 303B Marmara Cezaevi/Silivri - Esenler Otogar hattına yönlendirildi.

Silivri'nin metrekareye düşen kişi sayısı 1990 yılında 90 iken, 2000 yılında 126'ya yükselmiştir. Silivri nüfusu 2025 yılına göre 240.029 kişidir.

En kalabalık mahallesi Yenimahalle'dir. 2025 yılı itibarıyla Yenimahalle'de 48.526 kişi ikamet etmektedir. En küçük mahalle ise 135 kişi ile Küçüksinekli'dir. Onu 237 kişiyle Bekirli takip etmektedir. Kırsal mahalleli statüsüne geçen, Silivri Merkez'den uzaktaki yerleşimlerin nüfuslarında yakın zamanda büyük bir değişim olmamıştır. 2013 yılında 1.141 kişinin, 2023 yılında ise 1.118 kişinin yaşadığı Danamandıra buna örnektir.

Not: 2008 yılında bazı belde ve köyler mahalle statüsüne geçtiğinden şehir nüfusu artıp kır nüfusu azalmıştır. 2013 yılında ise Büyükşehir yasası nedeniyle köylerin tamamı mahalle statüsüne geçtiğinden kır nüfusu tabloda yer almamıştır.

Ilıman iklim kuşağı özelliklerine sahiptir. Uzun yıllar ortalamasına göre Silivri'de yağışlar sonbaharda başlamakta ve özellikle kış aylarında yoğunlaşmaktadır. Bölgede, Trakya ikliminin özellikleri görülmektedir. Kışlar genellikle soğuk ve yağışlı, yazlar ılık geçmektedir. Her kış olmasa da bazı kışlar ilçe merkezinde kar yağışı görülebilmektedir. Yıllık ortalama yağış miktarı 600–700 mm'dir. Kuzeye ve batıya gidildikçe kara ikliminin etkileri artmaktadır. Yıllık ısı ortalaması 13,7 C'dir. En sıcak ay (35,4 C) ağustos, en soğuk ay ise (ortalama 2,0 C) şubat ayıdır. Yıllık rutubet ortalaması yüzde 77, yağış ortalaması ise 691,4 mm'dir.

Silivri esasen ağaçsız bir bitki örtüsüne sahip olup, hakim görünüş steptir. Az değişen ve tek dize halinde görülen bir örtü, bölgeyi kaplar. Kuzeyde dağ köylerine doğru çıkıldığında, yükseklik ve rutubetin daha elverişli şartlarda olması nedeniyle ormanlık bölgeler bulunmaktadır. Bugün görülen şekil, genel olarak gövdeli ağaç ve yer yer çalılıklardan ibarettir. Bu topluluğu meydana getiren ağaçlar arasında daha çok yaprağı dökülen çeşitler fazlalıktadır. En fazla görülen ağaçlar arasında gürgen, akağaç, meşe ve kayını sayabiliriz. Yapraklarını dökmeyen çeşitler arasında ardıç ve özellikle bodur meşe sayılabilir. Hakim topluluk içinde bulunan bodur meşenin daha çok yer alması, bölgenin Akdeniz iklimini daha iyi açıklar. Bu topluluk yanında kekik otu, yabani nane ve sazlar görülür. Dağ köyleri bölgesinin karakteristik bitkisi funda ağacıdır (Erica arborea). Orman bölgelerinde yer yer, adacıklar halinde çalı süpürgesi görülür.

1990'ların başlarındaki verilere göre Silivri'deki ormanlık alan 27.453 hektardır. Silivri bölgesindeki ormanlık alanlarda meşe ve gürgen çeşitleri, ardıç, ıhlamur, kızılcık, fındık, söğüt, orman kavağı, muşmula, yabani elma ve ahlat doğal olarak; karaçam, sahil çamı, fıstık çamı, akasya, ceviz ve selvi ise dikim şekliyle yetişmektedir.

Fauna

Silivri bölgesindeki ormanlık alanlarda domuz, tavşan, eşek, kurt, çakal, tilki, gelincik, sansar, kokarca, porsuk, köstebek, fare, sincap, yılan, bıldırcın, çulluk, ördek, kaz, güvercin, doğan, şahin, atmaca ve az sayıda da karaca görülmektedir.

Tarım

İlçe, neredeyse düz arazisi, ılıman Trakya iklimi ve verimli toprağı sayesinde büyük bir tarım potansiyeline sahiptir. 1950'ler ve 1960'larda meralar o kadar zengindi ki, Silivri'nin yoğurt'u meşhurdu. Artık, kötü kalite kontrolü ve markanın kötü yönetimi nedeniyle yoğurdun itibarı azaldı.

Silivri'de Buğday (246 km²), ayçiçeği (105 km²) ve arpa (50 km²)'de ekilir.

Üzüm bağları bir zamanlar önemliydi ancak 1970'lerden bu yana düşüşe geçti.

1970'lere kadar birçok yerde bağ olmasına rağmen, günümüzde üzüm yetiştiriciliği neredeyse hiç yapılmamaktadır. Bağcılığın yok olmasının sebebi, ilçedeki Rumlar'ın göçe zorlanmış olmasıdır.

Sebze yetiştiriciliğinin de günden güne azaldığı görülen Silivri'de, karpuz yetiştirme konusunda bir saplantı olduğu görülür.

Hayvancılık hala önemlidir. Çok az miktarda arıcılık yapılmakla birlikte, büyükbaş hayvan yetiştiriciliği de günden güne azalmaktadır. Genellikle sığır-inek ve koyun yetiştirilmekte olup Danamandıra Mahallesi'nde manda yetiştiriciliği az da olsa devam etmektedir.

İlçede 1961 yılından beri Yoğurt Festivali düzenlenmektedir. Silivri şehir merkezi dışındaki yerleşimler, kendileriyle özdeşleşen ürünlerin temasıyla festivaller düzenlemektedir. Selimpaşa'da, Topatan Kavunu ve Bamya Festivali ile Kadıköy Karpuz Festivali, 2012 yılından beri varlığını sürdürmektedir. 1984 yılında başlanan Değirmenköy Domates Festivali'nin yanı sıra, Ortaköy Börek Festivali de diğer düzenlenen festivaller arasındadır. Kavaklı, Yenici Mehmet Yağlı Pehlivan Güreşleri'nin gerçekleştiği yerlerden biridir.

Aeginalı Nectarios (1846–1920), Doğu Ortodoks Kilisesi Aziz

Oğuz Aral (1936–2004), ünlü siyasi karikatürist

Yorgo Bacanos (1900–1977), Osmanlı klasik müziğinin usta ud sanatçısı

Uğur Dündar (1943 doğumlu), gazeteci, siyasi yorumcu ve yazar

Müjdat Gürsu (1971–1994), profesyonel futbolcu

Eleftherios Stavridis (1893–1966), anti-komünist bir figüre dönüşen Yunanistan Komünist Partisi'nin eski Genel Sekreteri.

Abdullah Turhan (1933–2020), karikatürist

Ancient

Silivri, the ancient Greek Selymbria or Selybria (Greek: Σηλυ(μ)βρία), owed its historical importance to the natural harbor and its position on the major commercial roads. It was a colony of Megara founded on a steep 56 m high hill east of the bay, but excavations show that it was a Thracian settlement before it was a Greek colony.

According to Strabo, the city's name is a combination of the name of the mythological founder of the city, Selus, and the Thracian word that Strabo thought was used for polis, "bria". This, however, did not mean polis, and had another meaning.

Selymbria is the birthplace of the physician Herodicus, and was an ally of the Athenians in 351 BC. Until the second half of the 2nd century BC, the city could preserve its autonomy, but after its neighbours Byzantium and Perinthos became more powerful, the city fell under their control during the next centuries. The settlement shrank into a village under the governance of the Roman Empire. In the early 5th century, the town was officially renamed Eudoxiopolis (Greek: Εὐδοξιόπολις), during the reign of the Byzantine emperor Arcadius (377–408), after his wife Aelia Eudoxia, though this name did not survive.

Medieval

In 805 AD, the Bulgarian Khan Kroum pillaged the town. In the late 9th century, Emperor Michael III constructed a fortress on the top of the hill, the ruins of which still remain, during an era in which the Byzantine Empire suffered attacks by Saracen corsairs and Rus raiders. With the Fourth Crusade, and the fall of Constantinople to the Latin Empire in 1204, the fortress fell in quick succession to the Latin Empire, Bulgarian, back to the Latins and finally was recaptured by the Byzantine successor state of the Empire of Nicaea in 1247, who were finally able to recapture Constantinople and restore the empire in 1261.

There are 35 neighbourhoods in Silivri District:

During the summer months, the population increases 4–5 times. Silivri is 67 km (42 mi) far from the city center of Istanbul, and is a popular summer resort for many Istanbul residents with its 45-kilometre-long (28 mi) coast. It is on the highway D.100 and the motorway E80, which connect Turkey to Europe via Edirne. It takes about an hour and a half to get here from the city so is feasible for use in the summer months as a weekend and holiday retreat, although the road out here is heaving with traffic in summer.

Being accessible from Istanbul, the Marmara coast has long been used for holidaying by Istanbul's people. As the city has grown, these facilities have moved further and further away. Once Florya and Yeşilköy were resorts, today it is Tekirdağ and even further. Silivri had its heyday in the 1960s and 1970s as families would come by the busload to complexes of holiday flats that were built on the beach. The Marmara Sea suffered from pollution in the 1980s and 1990s but now efforts have been made to clean it up. All the facilities are located in the holiday housing area, the town centre of Silivri has little to offer in the way of cinema, theatre or any other cultural amenities.

Now the coast has also been blessed with resort hotels and country clubs with sports facilities including golf courses, horse riding centres and tennis courts, health and conference centers. At weekend the area is crowded with day trippers.

Development has left few stretches of undeveloped coastline.

The winter months are cold here, as bitter weather blows across Thrace from the Balkans, and holiday homes in Silivri are not much used from mid-September until May or even June.

The district has great agricultural potential thanks to its almost flat landscape, mild Thracian climate and yield-effective soil, and in the 1950s and 1960s the pasture was so rich that the yogurt of Silivri was renowned. Now the reputation of the yogurt has declined due to poor quality control and mismanagement of the brand. The Silivri Yoğurt Festivali used to be a major event but nowadays there is less interest and in some years it is not even held. Wheat (246 km2), sunflower (105 km2) and barley (50 km2) are cultivated here. Vineyards were once important but have declined since the 1970s. Livestock is still important.

Silivri has two sports clubs Silivrispor and Alibeyspor. Established in 1957, Silivrispor has two active branches, football and basketball. Silivrispor's professional football team play in the Spor Toto 3rd League. The basketball section eas founded in 2014. Alibeyspor, named after a neighborhood of Silivri, was established in 1989. The club's main activity is in football. Their amateur football team play in the Istanbul Super Amateuar League, and the women's team in the Turkish Women's Third League.

Sport venues in Silivri are the 2,700-seating capacity Müjdat Gürsu Stadium, named after Müjdat Gürsu (1971–1994) a local footballer, and Alibey Sport Hall.

Silivri Lisesi (Silivri High School) Visit web site

Silivri Atatürk Anadolu Lisesi (Anatolian High School) Visit web site

Hasan – Sabriye Gümüş Anadolu Lisesi (Hasan-Sabriye Gumus Anatolian High School) Visit web site

Özel Balkan Lisesi (Private Balkan High School) Visit web site

Teknik Lise ve Endüstri Meslek Lisesi (Technical High School and Industry – Vocational High School) Visit web site

Şerife Baldöktü Meslek Lisesi (Şerife Baldöktü Vocational High School) Visit web site

There are a number of hospitals and special health institutions in Silivri, state owned and private run:

State owned health institutions (Ministry of Health)

Silivri Devlet Hastanesi (Silivri State Hospital)

Ana Çocuk Sağlığı Ve Aile Planlama Merkezi (Mother and Child Healthcare and Family Planning Center)

Halk Sağlığı Laboratuvarı (Public Health Laboratory)

Anadolu Hospital (formerly Medical Park Hospital)

The Anastasian Wall, also known as the Long Walls of Thrace, was constructed by Byzantine emperor Anastasius I (491–518) as part of an additional outer defense system for Constantinople during the 5th century and probably was in use until the 7th century. Comparable only with Hadrian's Wall in England in its complexity and preservation, the fortification stretches some 56 km from Black Sea coast across the Thracian peninsula to the Sea of Marmara at west of Silivri.

The Long Bridge of 32 arches (Uzunköprü) dating from the 1560s

Silivri Kalepark, an urban public park inside the Silivri Castle,

The Byzantine church of Saint Spyridon occupied the highest point in the city before its demolition in the 1920s. It was described in the Turkish Embassy Letters.

Herodicus (5th century BC), Greek physician

Nectarios of Aegina (1846–1920), Saint of the Eastern Orthodox Church

Oğuz Aral (1936–2004), renowned political cartoonist

Yorgo Bacanos (1900–1977), master oud player of Ottoman classical music

Mihri Belli (1916–2011), communist leader

Uğur Dündar (born 1943), journalist, political commentator and writer

Müjdat Gürsu (1971–1994), professional footballer

Eleftherios Stavridis (1893–1966), ex General Secretary of the Communist Party of Greece who turned into an anti-communist figure.