Fatih Belediyesi

Fatih ilçesi, İstanbul'un tarihî yarımadasını kapsayan ve hem Antik Çağ'dan Bizans'a hem de Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanan üç bin yılı aşan bir yerleşim alanı üzerinde kuruludur. Bölgenin tarihi MÖ 7. yüzyılda Megaralı kolonistler tarafından Bizantion'un kurulmasına kadar gider. Roma İmparatorluğu'nun 330 yılında Konstantin tarafından başkent ilan edilmesiyle yarımada, imparatorluk idaresinin merkezi hâline gelmiş; Konstantin Forumu, Büyük Saray, Hipodrom ve Ayasofya gibi yapılar bu dönemin temel karakterini belirlemiştir.

Bizans döneminde Fatih, dini ve idari yapıların yoğunlaştığı bir merkez olarak gelişmiştir. 5. yüzyılda Theodosius surlarının tamamlanmasıyla yarımada, dünyanın en güçlü savunma sistemlerinden biri hâline gelmiş; Zeyrek'teki Pantokrator Manastırı, Vefa'daki Kilise Cami, Fenari İsa Manastırı, Blaherne bölgesindeki kutsal yapılar ve imparator saray kompleksi bu dönemde inşa edilmiştir. 1204'te Dördüncü Haçlı Seferi'nin şehri tahrip etmesine rağmen Palaiologos hanedanının 1261'deki dönüşü sonrası yarımada yeniden imar edilmiştir.

1453'te İstanbul'un Türkler tarafından fethiyle Fatih, Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti olarak yeniden şekillenmiştir. Bölge, imparatorluğun siyasi, dini ve kültürel merkezi hâline gelmiş; bu dönüşümün odağını II. Mehmed'in inşa ettirdiği Fatih Külliyesi ve Topkapı Sarayı oluşturmuştur. Fatih Külliyesi çevresinde kurulan medreseler, darüşşifa, kütüphane ve imaretler Osmanlı klasik dönem eğitim ve sosyal yapısının temelini oluştururken; 16. yüzyılda Mimar Sinan'ın inşa ettiği Süleymaniye Külliyesi İstanbul siluetinin en belirleyici unsuru hâline gelmiştir.

Osmanlı döneminde Fatih, yalnızca Müslüman mahallelerin değil, Rum, Ermeni ve Yahudi cemaatlerinin de yaşadığı çok kültürlü bir bölgeydi. Fener ve Balat'ta Rum Ortodoks Patrikhanesi ve eski Bizans kiliseleri; Samatya'da Ermeni mahalleleri; Hasköy ve Balat çevresinde sinagoglar bu etnik dokunun izlerini günümüze taşımaktadır. Semt, 1509'daki “Küçük Kıyamet” depremi, 1766 depremi ve çok sayıda büyük yangınla defalarca hasara uğramış ancak her seferinde yeniden inşa edilmiştir.

Müzeler

Fatih ilçesindeki başlıca müzeler şunlardır:

Konstantinopolis 1453'te Osmanlılar tarafından fethedildiğinde Ortodoks Patrikhanesi, Ayasofya'nın hemen yanında yer almaktaydı. Patrikhane fethi izleyen günlerde önce Havariyyun Kilisesi'ne (Havariler Kilisesi) daha sonra da Fener'e taşındı.

Fatih Sultan Mehmet fethin onuncu yılında yıktırdığı Havariyyun Kilisesi'nin yerine kendi adıyla anılan büyük bir külliye yaptırdı. Fatih Külliyesi'nin çevresinde zamanla bir Müslüman mahallesi ortaya çıktı. Külliyenin adıyla anılmaya başlayan bu mahalle hızla klasik bir Osmanlı şehri halini almış, Fatih semtine ve ilçesine adını vermiştir.

Fatih ilçesi, kuzeybatıda Eyüpsultan ilçesi, kuzeyde Haliç, güneyde Marmara Denizi, batıda Zeytinburnu ilçesiyle komşudur. İlçenin yüzölçümü 15,62 km²dir (1562 hektar). İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 60 m'dir. İstanbul'un geleneksel tarım alanı Yedikule Bostanları bir vakitler Fatih'te yer almış olsa da artık şehirleşme ile beraber yok seviyesine düşmüş, ilçedeki durum tarım arazisi yoktur şeklinde açıklanabilir hâle gelmiştir. Tarihî yarımada 7 tepe üzerine kurulmuştur, şiirlere konu olan İstanbul'un yedi tepesi, Fatih sınırları içinde kalır.

Fatih'in sınırlarını tarihi surlar ile Haliç ve Marmara Denizi belirler. Haliç Ayvansaray'dan Yedikule'ye kadar uzanan surların bir bölümü tamir görmüştür ve Fatih'i Eyüp ve Zeytinburnu ilçelerinden ayırır. Haliç ve Marmara kıyılarındaki deniz surları büyük ölçüde tahrip olduğu için günümüze kadar ulaşamamıştır. Kıyılarının toplam uzunluğu 14 km'dir.

İlçenin tümü İstanbul kentinin tarihsel çekirdeği olan Suriçi'nde yer alır. 21 Mayıs 1930 tarihli ve 1499 sayılı resmi gazetede yayımlanarak 1 Eylül 1930 tarihinde yürürlüğe giren 1612 numaralı kanun ile İstanbul İli Merkez İlçesi Eminönü ve Fatih ilçeleri kurularak ikiye bölündü. Fatih ve Eminönü ilçeleri 1984'e değin İstanbul Belediyesi'ne bağlı bir şubeyken, yapılan bir düzenlemeyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde ilçe belediyeleri durumuna getirildiler. 29 Mart 2009 tarihinde yürürlüğe giren 5757 sayılı kanunla, tarihî yarımadanın iki ilçesi (Fatih ve Eminönü), "Fatih" adı altında tek bir ilçeye dönüştürülmüştür. Bu birleştirme öncesi 2008'de Fatih'teki mahalle sayısı 69'dan 24'e düşürülmüş, birleştirme sonrası Eminönü'ndeki mahallelerin eklenmesiyle mahalle sayısı 57'ye çıkmıştır.

Mahalleler

Fatih ilçesi bugün 57 mahalleden oluşmaktadır:

Marmaray kazıları neticesinde 8500 yıllık bir tarihe sahip olduğu anlaşılan İstanbul şehrinin en eski yerleşim alanlarından biri olan Fatih İlçesi, tarihsel yapılar açısından oldukça zengindir. Tarihî yarımada Fatih, Roma İmparatorluğu'nun en önemli merkezlerinden biri olma özelliğine sahip bir yer olmasının yanında 1058 yıl Bizans'a, 469 yıl Osmanlı Devleti'ne başkentlik yapmıştır. Bu özelliği dolayısıyla tarihî yarımadada bu üç önemli medeniyete ait çok önemli eserleri bir arada görmek mümkündür. Tarihî yarımada, üzerinde yer alan Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerinden kalma eserlerle adeta bir açık hava müzesi görünümündedir.

İstanbul Surları

İstanbul ilinin çevresinde bulunan, Bizans zamanında yapılmış şehir duvarlarıdır. İstanbul'un etrafını çeviren surlar tarihte 5. yüzyıldan başlayarak inşa edilmiş, yıkılmalar ve yeniden yapmalarla dört defa elden geçmiştir. Son yapımı MS 408'den sonradır. II. Theodosius (408-450) zamanında İstanbul surları Sarayburnu'ndan Haliç kıyısı boyunca Ayvansaray'a bu taraftan ve Marmara kıyısı boyunca Yedikule'ye, Yedikule'den Topkapı'ya, Topkapı'dan Ayvansaray'a uzanıyordu.

Fatih ilçesi bugün yalnızca kuzey ve batıdan tarihi surlarla çevrilidir. Haliç kıyısındaki Ayvansaray'dan Marmara kıyısındaki Yedikule'ye kadar uzanan bir bölümü tamir gören bu surlar Fatih İlçesini Eyüp ve Zeytinburnu ilçelerinden ayırır. Haliç ve Marmara kıyılarındaki deniz surları büyük ölçüde tahrip olduğu, zarar gördüğü için günümüze kadar ulaşmamıştır.

Ayasofya

Bizans İmparatoru I. Justinianus tarafından M.S. 532 - 537 yılları arasında İstanbul ilinin tarihî yarımadasındaki eski şehir merkezine inşa ettirilmiş bazilika planlı bir patrik katedrali olup, 1453 yılında İstanbul'un Türkler tarafından alınmasıyla Fatih Sultan Mehmet tarafından camiye dönüştürülmüş, 1934 yılından 2020 yılına kadar müze olarak hizmet vermiş, 2020 yılında ise tekrar camiye çevrilmiştir. Ayasofya, mimari bakımdan, bazilika planı ile merkezî planı birleştiren, kubbeli bazilika tipinde bir yapı olup kubbe geçişi ve taşıyıcı sistem özellikleriyle mimarlık tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak ele alınır.

Fatih ilçesi eğitim kurumları açısından oldukça zengindir. 2020 yılı itibarıyla ilçe sınırları içinde 45 adet ilköğretim ve dengi eğitim kurumu bulunur. Ayrıca aralarında İstanbul Lisesi, Davutpaşa Lisesi, Pertevniyal Anadolu Lisesi, Vefa Lisesi, Cağaloğlu Anadolu Lisesi, Çapa Fen Lisesi ve Fener Rum Erkek Lisesi gibi pek çok köklü ortaöğrenim kurumunun bulunduğu 76 lise barındırır.

Yükseköğretim kurumları arasında İstanbul Üniversitesi önemli bir yer tutar. İstanbul Üniversitesi'nin merkez binası ve Tıp (Çapa), Diş Hekimliği, Cerrahpaşa Tıp, Hukuk, Edebiyat, Fen, İktisat, Eczacılık, Hasan Ali Yücel Eğitim, İlahiyat, Su Ürünleri, İletişim ve Siyasal Bilgiler fakülteleri gib birçok fakültesi bu ilçede yer almaktadır.

İstanbul Üniversitesi'nin dışında, Bezmiâlem Vakıf Üniversitesi, Biruni Üniversitesi, Kadir Has Üniversitesi Merkez Kampüsü, İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü ve Marmara Üniversitesi Rektörlüğü, tarihî yarımada içindeki diğer yükseköğretim kurumlarıdır.

Fatih ilçesi, hem kara, hem deniz hem de raylı sistemleriyle İstanbul'un ulaşımı en kolay ilçelerden birisidir.

Karayolu

Atatürk (Unkapanı) Köprüsü'nden itibaren başlayan Atatürk Bulvarı ve daha güneydeki Gazi Mustafa Kemal Paşa Caddesi, 2008'e kadar Eminönü ve Fatih ilçeleri arasında sınır oluşturuyordu. İstanbul kent içi ulaşım bağlantılarından bazıları Fatih ilçesinden geçer. Bunlardan başlıcaları Saraçhanebaşı'ndan Edirnekapı'ya uzanan Macar Kardeşler ve Fevzi Paşa caddeleri, Aksaray'ı Topkapı-Edirnekapı Caddesi'ne bağlayan Vatan Caddesi ile yine Aksaray'ı Topkapı'ya bağlayan Millet Caddesi'dir. Haliç kıyısı boyunca Ayvansaray, Mürsel Paşa, Abdülezel Paşa, Kadir Has ve Ragıp Gümüşpala caddeleri yer alır. Bu caddelerle Haliç arasında yeşil alanlar yer alır. İlçenin Marmara kıyısından Sirkeci'yi Bakırköy'e bağlayan "sahil yolu" da denen Kennedy Caddesi geçer. Atatürk (Unkapanı) ve Galata köprüleri tarihî yarımadayı Beyoğlu yakasına bağlar.

Raylı sistemler

2013 yılında tren seferlerine kapatılan Sirkeci Garı'ndan başlayıp İstanbul'u Avrupa'ya bağlayan ve kentin Avrupa Yakasındaki banliyö ulaşımını sağlayan çift hatlı demiryolu da yer yer sahil yoluna paralel olarak uzanırdı.

1992'de hizmete giren T1 (Bağcılar - Kabataş) Tramvay Hattı Millet Caddesi, Ordu Caddesi, Divan Yolu güzergâhını izleyerek Sirkeci'ye ulaştıktan sonra Galata Köprüsü üzerinden Karaköy ve Kabataş'a ulaşır. 2021 yılında Cibali ile Alibeyköy Cep Otogarı arasında hizmete giren T5 Tramvay Hattı, 2023'te Eminönü'ne uzatılmıştır.

Yenikapı Aktarma Merkezi TCDD'ye ait hemzemin ve yer altı tren istasyonu, Metro İstanbul'a ait yer altı metro istasyonu ve İETT otobüslerine hizmet veren otobüs duraklarından oluşan bir terminaldir. İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen Marmaray (Halkalı - Gebze & Ataköy - Pendik) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir. Yenikapı Aktarma Merkezi'nden başlayan M1 metro hattı Atatürk Havalimanı'nda, M1ʙ hattı Kirazlı'da, M2 metro hattı Hacıosman'nda noktalanır.

Fatih ilçesinin nüfus gelişimi İstanbul'un diğer ilçelerinden farklı olmuştur. Eski Eminönü ilçesinde 1960'larda başlayan nüfustaki gerileme 1990'lı yıllarda da eski Fatih ilçesinde başlamıştır. Bugün de ilçe nüfusu gerilemektedir. Bunun başlıca nedenleri gelişim alanlarının daralması, ekonomik olanakları gelişenlerin başka ilçelere taşınması ve önemli bölgelerin konut alanı olmaktan çıkıp iş alanı niteliği kazanmasıdır.

Fatih ilçesi ülkenin dört bir yanından gelen hasta ve hasta yakınlarını ağırlamaktadır. Bunun nedeni ise ilçede birçok hastane bulunmasıdır. Genellikle Çapa Tıp Fakültesi'nin adı geçse de ilçede ayrıca Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Vakıf Gureba Hastanesi, Haseki Hastanesi, İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi gibi birçok büyük hastanenin yanı sıra özel hastaneler ve poliklinikler de bulunmaktadır.

İlçenin ekonomik, özellikle de ticari fonksiyonu dışında diğer önemli fonksiyonları turizm, idari ve eğitimsel fonksiyonlardır. Tarihî yarımada üzerinde yer alan Roma, Bizans ve Osmanlı eserleri ilçede turizm fonksiyonuna giderek önem kazandırmaktadır; özellikle yarımadanın eski Eminönü İlçesi içinde kalan kısmındaki işyerleri giderek turizme dönük işletmelere dönüşmektedir. İstanbul Valiliği'nin burada bulunması, İstanbul ilinin birçok önemli resmî dairesinin de burada yer almasına yol açmıştır.

Çapa semtinde eczaneler ve sağlık ekipmanları satan işletmeler yoğunlaşmıştır. Laleli semtinde, ağırlıklı olarak Bağımsız Devletler Topluluğu ve Orta Doğu ülkelerine dönük satış yapan konfeksiyon mağazaları yoğunlaşmıştır.

İlçenin profesyonel futbol liglerindeki en büyük temsilcisi İstanbulspor olmuştur. 1926'da İstanbul Lisesi öğrencileri tarafından kurulan İstanbulspor uzun aralıklarla da olsa 2000'li yılların ortalarına kadar Süper Lig'de mücadele etmiş, ancak daha sonra içine düştüğü mali ve idari kriz nedeniyle 2. Lig'e gerilemiştir. Fatih Karagümrük, İstanbulspor kadar başarılı olamamışsa da taraftar olarak ilçenin en güçlü kulübü olmuştur. Kırmızı-Siyahlı renklere sahip olan takım, 1958-1963 ve 1983-84 yılları arasında 1. Lig'de (Süper Lig) mücadele etmiştir ve 2020-21 sezonundan itibaren de bu ligde yer alır. Kulüp yakın zamanda tesisleşme konusunda bir hayli mesafe kaydetmiştir. Bir diğer ünlü spor kulübü ise Vefa Spor Kulübü'dür. Süper Lig'in kuruluşundan 1970'lerin ortalarına kadar aralıklı da olsa bu ligde mücadele eden Vefa, daha sonra düşüşe geçerek amatör lige kadar geriledi. Yeşildirek 1960'ların başında Süper Lig'de oynayıp hâlen amatör ligde mücadele eden bir başka Fatih İlçesi kulübüdür. İstanbul Güreş İhtisas Kulübü güreş branşında Türkiye'nin önde gelen kulüplerindendir. Başlıca spor tesisleri Vefa Stadı ile Vefa Spor Salonu'dur.

Yerel seçimler

Mustafa Demir, 2018 Genel seçimlerinde milletvekili olmak için istifa etmiş ve görevi Hasan Suver'e devretmiştir.

İlçede yaşayan nüfusun büyük kısmının anadili Türkçedir. Bazı bölgelerde Kürtçe, Rumca, Gürcüce, Ermenice, İbranice konuşan nüfus yaşar. Zira Rumlar, Gürcüler ile Ermeni ve Museviler kendi ana lisanlarına, örf ve adetlerine bağlıdırlar. İstanbul'un fethinden sonra Kumkapı bölgesine yerleştirilen Ermeniler hâlâ burada yoğun biçimde yaşarlar. İlçenin güneybatısında yer alan ve İstanbul'un en büyük Çingene mahallesinden biri olan Sulukule, 2005 yılında başlatılan "Sulukule Kentsel Yenileme Projesi" ile büyük ölçüde eski kültürel dokusunu kaybetmiştir. Muhafazakâr yaşam tarzının sınırlarda yaşandığı Çarşamba, kabadayılar semti olarak adlandırılan Karagümrük ve meyhaneleriyle ünlü Kumkapı semtleri Fatih'in kozmopolit yapısını gösterir.

Çevre Tiyatrosu, Fatih Reşat Nuri Sahnesi, Fatih Belediyesi Zübeyde Hanım Kültür Merkezi, gibi modern dönemde yapılmış gösteri mekanlarının yanı sıra Aya İrini gibi tarihsel mekanlar da performanalara ev sahipliği yapar. Ayrıca birçok kütüphanesi bulunmaktadır.

Byzantine era

Historic Byzantine districts encompassed by present-day Fatih include: Exokiónion, Aurelianae, Xerólophos, ta Eleuthérou, Helenianae, ta Dalmatoú, Sígma, Psamátheia, ta Katakalón, Paradeísion, ta Olympíou, ta Kýrou, Peghé, Rhéghion, ta Elebíchou, Leomákellon, ta Dexiokrátous, Petríon or Pétra, Phanàrion, Exi Mármara (Altımermer), Philopátion, Deúteron and Vlachernaí.

Ottoman period

The name "Fatih" comes from the Ottoman emperor Fatih Sultan Mehmed (Mehmed the Conqueror or Mehmed II), and means "Conqueror" in Turkish, from Arabic. The Fatih Mosque built by Mehmed II is in this district, while his resting place is next to the mosque and is much visited. Fatih Mosque was built on the ruins of the Church of the Holy Apostles, destroyed by earthquakes and years of war. A large madrasa complex was also built around the mosque.

Immediately after the conquest, groups of Islamic scholars transformed the major churches of Hagia Sophia and the Pantocrator (today the Zeyrek Mosque) into mosques, but the Fatih Mosque and its surrounding complex was the first purpose-built Islamic seminary within the city walls. The building of the mosque complex ensured that the area continued to thrive beyond the conquest; markets grew up to support the thousands of workers involved in the building and to supply them with materials, and then to service the students in the seminary. The area quickly became a Turkish neighbourhood with a particularly pious character due to the seminary. Some of this piety has endured until today.

Following the conquest, the Edirnekapı (meaning Edirne Gate) gate in the city walls became the major exit to Thrace, and this rejuvenated the neighbourhoods overlooking the Golden Horn. The Fatih Mosque was on the road to Edirnekapı and the Fatih district became the most populous area of the city in the early Ottoman period and in the 16th century more mosques and markets were built in this area, including: Iskender Pasha Mosque, once famous as a centre for the Naqshbandi order in Turkey); Hirka-i-Sharif Mosque, which houses the cloak of Muhammad (the mosque is in common use but the cloak is only on show during the month of Ramadan; the Jerrahi Tekke; The Sunbul Efendi Tekke and the Ramazan Efendi Tekke both in the Kocamustafapaşa district and the Vefa Kilise Mosque, originally a Byzantine church. The last four were named after the founders of various Sufi orders, and Sheikh Ebü’l Vefa in particular was of major importance in the city and was very fond of Fatih. Many other mosques, schools, baths, and fountains in the area were built by military leaders and officials in the Ottoman court. From the 18th century onwards, Istanbul started to grow outside the walls, and then began the transformation of Fatih into the heavily residential district, dominated by concrete apartment housing, that it remains today. This process was accelerated over the years by fires which destroyed whole neighbourhoods of wooden houses, and a major earthquake in 1766, which destroyed the Fatih Mosque and many of the surrounding buildings (subsequently rebuilt). Fires continued to ravage the old city, and the wide roads that run through the area today are a legacy of all that burning. There are few wooden buildings left in Fatih today, although right up until the 1960s, the area was covered with narrow streets of wooden buildings. Nowadays, the district is largely made up of narrow streets with tightly packed 5- or 6-floor apartment buildings.

At present, Fatih contains areas including Aksaray, Fındıkzade, Çapa, and Vatan Caddesi that are more cosmopolitan than the conservative image which the district has in the eyes of many people. With Eminönü, which was again officially a part of the Fatih district until 1928, and with its historical Byzantine walls, conquered by Mehmed II, Fatih is the "real Istanbul" of the old times, before the recent enlargement of the city that began in the 19th century. The area has become more and more crowded from the 1960s onwards, and a large portion of the middle-class residents have moved to the Anatolian side and other parts of the city. Fatih today is largely a working-class district, but being a previously wealthy area, it is well-resourced, with a more thoroughly established community than the newly built areas such as Bağcılar or Esenler to the west, which are almost entirely inhabited by post-1980s migrants who came to the city in desperate circumstances. Fatih was built with some degree of central planning by the municipality. Istanbul University which was founded in 1453 is in Fatih. In addition, since 1586, the Orthodox Christian Patriarchate of Constantinople has had its headquarters in the relatively modest Church of St. George in the Fener neighborhood of Fatih.

Fatih has many theatres, including the famous Reşat Nuri Sahnesi. The area is well-served with a number of schools, hospitals and public amenities in general. A number of Istanbul's longest-established hospitals are in Fatih, including the Istanbul University teaching hospitals of Çapa and Cerrahpaşa, the Haseki Public Hospital, the Samatya Public Hospital, and the Vakıf Gureba Public Hospital. A tramway runs from the docks at Sirkeci, through Sultanahmet, and finally to Aksaray, which is a part of Fatih.

Also, besides the headquarters, some main units of the Istanbul Metropolitan Municipality, including the city's fire department, are based in Fatih.

There are 57 neighbourhoods in Fatih District:

Topkapı Palace - historical residence of the Ottoman sultans

Hagia Sophia - historical patriarchal cathedral of the Eastern Orthodox Church in the Byzantine Empire's capital city, later converted into a mosque, then a museum, then a mosque again.

Süleymaniye – the huge mosque complex of Suleiman the Magnificent;

Turkish and Islamic Arts Museum – formerly the palace of Pargalı Ibrahim Pasha, a prominent grand vizier during the early reign of Suleiman the Magnificent.

Yeni Mosque (The new mosque) – the mosque that dominates the waterfront by the Galata Bridge; there is a wide open space in front where people feed the pigeons.

Grand Bazaar – as much to look at as to shop in.

Spice Bazaar – another Ottoman caravanserai, not as huge as the Grand Bazaar but right on the water, next to the Yeni Mosque;

Sokollu Mehmet Pasha Mosque – in Kadirga District (the Byzantine Sophianòn Limin in Greek).

The offices of the magazine Servet-i Fünun were in "Stamboul" (what is now Fatih district) during the magazine's existence.

Air pollution in Turkey, such as fine dust from traffic, is a serious problem in Istanbul. Although the historic peninsula was partially pedestrianised in the early 21st century, a 2015 study found that this is the part of the city which would benefit most from a low emission zone. However, as of 2022, it was still said to be "car-oriented".

Today, there are still remnants of the sea walls along the Golden Horn and along the Marmara shore, to give a sense of the shape of the old walled city. There are also a number of important architectural structures in the Fatih district, including the Valens Aqueduct across the Atatürk Bulvarı, the fortress on the city walls at Yedikule, the Byzantine Palace of the Porphyrogenitus, the Roman column of Marcian, the Fethiye Cami (the former Byzantine church of Christ Pammakaristos), the Kariye Camii (the former Byzantine church of the Chora), Gül Camii (another former Byzantine church), Fenari Isa Camisi (a complex of two Byzantine churches), the Greek Patriarchate with the Church of St. George in the Fener district, the Church of St. Stephen ("The Iron Church"), the Yavuz Selim Camii, the House-Museum of Dimitrie Cantemir, and the Fatih Mosque itself.

The tombs of some of the famous Ottoman sultans are in Fatih. These include Mehmed II 'the Conqueror' (Fatih Sultan Mehmed), Selim I (Yavuz Sultan Selim), Suleyman the Magnificent, and Abdul Hamid Khan, as well as other leading statesmen of the Ottoman Empire, including Gazi Osman Pasha. Fatih also has a collection of various cuisines (Syrian, Korean, Indian).